تاريخ : چهارشنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩۱

تعریف آسانسور:

آسانسور وسیله ای دائمی است در ساختمان ها، برای جابه جایی قائم افراد یا بار و یا هر دو که در ترازهای معین توقف می کند و دارای یک اتاقک (کابین) است.این اتاقک بین حداقل دو ریل راهنما از جنس سخت (صلب) که عمودی هستند حرکت می کند.

آسانسور در داخل محیطی نصب می شود که از سه قسمت تشکیل شده است:

۱- موتورخانه: برای برقراری موتور و گیربکس و تابلو کنترل آسانسور و تابلو برق

۲- چاه آسانسور: برای نصب درها ، ریلها و همچنین محلی برای حرکت کابین و وزنه

۳- چاهک: در پایین ترین قسمت چاه آسانسور ،برای ضربه گیرها و بافرها
موتور گیربکس بعنوان قلب آسانسور و تابلو کنترل بعنوان مغز آسانسور عمل می نماید.


آسانسورها به دو گروه اصلی تقسیم می شوند:

الف) آسانسورهای حمل بار: آسانسورهایی که اشخاص مجاز به سوار شدن در آن هستند(از قبیل:مسافر بر،مسافربر باربر،تخت بر).ساختار ابعاد اتاقک این آسانسورها طوری است که به آسانی برای مسافرین و بارهای مورد نظر قابل دسترسی و استفاده است.

ب) آسانسورهای خدماتی: آسانسورهایی که اشخاص، مجاز به سوار شدن در آن نیستند(خدماتی یا service lift ،غذابر)،که ابعاد و ساختار اتاقک این آسانسورها طوری است که برای انسانها قابل دسترسی و استفاده نیست.برای تحقق این امر سطح کف آن از یک متر مربع،عمق آن از یک متر و ارتفاع از ۱/۲متر نباید بیشتر باشد.

نوع، ظرفیت، سرعت و تعداد آسانسورهای هر ساختمان بایستی متناسب با کاربری، تعداد طبقات و جمعیت ساکن در آن انتخاب شود.

در ساختمان هایی که احتمال عبور و مرور افراد معلول با صندلی چرخ دار وجود دارد حداقل باید یک دستگاه آسانسور با حداقل ظرفیت ۸ نفره ۶۳۰ کیلوگرم و باز شو درب ۸۰ سانتی متر پیش بینی گردد.

در انتخاب موقعیت،تعداد وظرفیت آسانسورها ضوابط سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی بایستی پیش بینی و اجرا شود.

پارامتر اصلی آسانسورها سرعت است که آسانسور طبق این پارامتر ساخته می شود.
مسافر برای هر نوع محاسبه ای در آسانسور ۷۵ کیلو در نظر گرفته می شود .

 

چاه آسانسور:

فضایی که در آن کابین و وزنه تعادل حرکت میکند.این فضا به کف چاهک ، دیوار ها و سقف محدود میگردد.

هر جاه باید دارای دیواره های بدون روزنه و کف و سقف همانگونه که تعریف شده است باشد.

چاه های باز عبارتند از:

1) محل نصب درهای طبقات

2) محل نصب درهای بازرسی و اضطراری چاه و دریچه های بازدید

3) دریچه های خروج گاز و دود در هنگام آتش سوزی

4) دریچه های تهویه

5) سوراخ های باز دائمی بین چاه و موتور خانه یا اطاق های فلکه

 

دیواره ها،کف و سقف چاه:

دیواره های چاه آسانسور باید بدون شکاف باشند،تنها جاهای باز مجاز،درب های طبقات،دریچه های بازدید و سوراخ های محل عبور سیم بگسل ها و کابل های برق و فرمان می باشند.

دیواره های جانبی و سقف چاه آسانسور باید مقاومت مکانیکی کافی برای عملکرد ترمز ایمنی(پاراشوت)داشته باشد.

چاه باید دارای روشنایی مناسب در هر طبقه بوده و هوای داخل آن قابل تهویه ی طبیعی باشد.

هیچ وسیله ای غیر از تجهیزات آسانسور نباید از چاه آسانسور عبور کند.

حداقل ابعاد چاهک و موتورخانه بایستی متناسب با ظرفیت و سرعت آسانسور در نظر گرفته شود.

 

کاربرد انحصاری چاه آسانسور:

فضای چاه باید منحصرا برای اسانسور باشد و نباید نباید حاوی کابل ها و ابزار و چیزهای دیگر باشد مگر برای خود آسانسور.

تهویه چاه:

چاه باید به طور مناسبی تهویه گردد،بدین منظور باید در بالای دریچه تهویه با حداقل با حداقل مساحت 1% مقطع عرض چاه که یا مستقیم و یا از طریق اطاق های قرقره و موتورخانه به فضای بیرونی راه یابد تعبیه شود.

روشنایی چاه:

چاه باید به طور دائمی روشن باشد حتی زمانیکه همه در ها بسته اند.این روشنایی توسط یک لامپ در حداکثر 0.5 متری از بالاترین و پایین ترین و  هر 7 متر یک لامپ تامین گردد.

 

موتورخانه آسانسور:

اتاقی است که ماشین یا ماشین های سیستم محرکه و یا تجهیزات مربوط در آن قرار دارد.

سیستم محرکه آسانسور:

سیستمی است شامل موتوری که آسانسور را به حرکت در آورده و یا از حرکت باز میدارد.

مقررات ایمنی مربوط به موتورخانه و محل قرار گیری فلکه ها:

سیستم محرکه باید توسط افراد آموزش دیده در دسترس باشد.

سیستم محرکه و تجهیزات مربوطه باید در اتق ویژه ای با دیوارهای محکم و دارای سقف و درب باشد.

بهترین محل برای موتورخانه در بالای چاه آسانسور است هر چند که ممکن است بدلیل پاره ای محدودیتها ، موتورخانه در پایین یا کنار چاه آسانسور باشد ، فضای موتورخانه باید به اندازه ای باشد که امکان جای دادن تجهیزات  فضای مناسب جهت تردد ایمن افراد مجاز و تعمیرات احتمالی را دارا باشد .

موتور خانه باید تهویه شود.

 

مقررات ایمنی مربوط به درب های طبقات:

مقاومت مکانیکی درب ها و چهارچوب آنها

ارتفاع دربها: باید حداقل 195 سانتی متر باشد.

عرض دربها:عرض درب ها نباید بیشتر از 0.05 متر از عرض کابین از هر طرف بیشتر باشد.

آسانه ها: درب ورودی طبقه باید به منظور مقومت کافی در برابر نیروهایی که در هنگام بار گیری به آن وارد میایند دارای چهارچوب باشند.به منظور جلوگیری از ورود اب به داخل چاه میتوان شیب مناسبی در کف آن ایجاد کرد.

ریل های راهنمای در ها

روشنایی موضعی: روشنایی طبیعی و یا مصنوعی طبقه در نزدیکی درب طبقه باید 50 لوکس باشد.

مقررات مربوط به کابین:

ارتفاع کابین: حداقل 195 سانتی متر

مساحت مفید و ظرفیت اسمی اسانسور: اندازه سطح مقطع کابین بدون د رنظر گرفتن فضایی که دستگیره ها اشغال میکند اندازه گیری میشود.

تعداد مسافران: بار اسمی/75

 

ایمنی های مکانیکی آسانسور(ترمز ایمنی_گاورنر_ضربه گیر):

سیستم ایمنی (پاراشوت)

یک وسیله مکانیکی است که در صورت بروز هر گونه خرابی ، یا شل شدن سیم بکسل( زنجیر تعلیق) وسیله توقف و نگاه داشتن کابین و یا وزنه تعادل در روی ریل راهنما می باشد و اگر سرعت کابین در جهت پائین رفتن از مقدار مشخص شده ای تجاوز کند این مکانیزم عمل می نماید ، عملکرد این مکانیزم توسط گاورنر که معمولا در موتور خانه است شروع می شود.


سیستم ایمنی یک وسیله مکانیکی برای متوقف کردن کابین ( یا وزنه تعادل ) به طریق در گیر شدن با ریل های راهنما است و در مواقعی که کابین از سرعت تعیین شده قبلی در جهت حرکت به سمت پائین تجاوز کند بدون توجه به دلیل افزایش سرعت ، عمل می کند.

سیستم ایمنی ترجیحا در زیر و در پائین ترین قطعه یوک کابین نصب می شود و بر روی جفت ریل های راهنما عمل می کند. درگیری با ریلهای راهنما باید همزمان باشد، و کف کابین با بار توزیع شده بطور یکنواخت، نباید انحراف بیش از ۵ درصد از موقعیت خودش داشته باشد.

سرعت مشخص که کابین یا وزنه تعادل باید در آن متوقف (پاراشوت) شود برابر با سرعتی است که گاورنر برای آن تنظیم شده تا عکس العمل نشان دهد سیستم ایمنی وزنه تعادل ممکن است یا با خرابی سیستم تعلیق و یا بوسیله یک سیم بگسل ایمنی، اگر سرعت اسمی از یک متر بر ثانیه متجاوز نباشد عمل نماید. یک سوئیچ سرعت بیش از حد مجاز باید روی دستگاه گاورنر نصب شود تا قبل از فعال شدن سیستم ایمنی مدارات کنترل را قطع نماید. سیستم ایمنی کابین بر اساس مشخصه های عملکرد طبقه بندی می شوند که به شرح زیر می باشند.

۱) نوع آنی یا لحظه ای: که فشار به سرعت فزاینده ای را بر روی ریل های راهنما در مدت زمان توقف اعمال می نماید .  زمان توقف و مسافت توقف بسیار کوتاه است و وسیله ای انعطاف پذیر برای محدود کردن نیروی کند شوندگی و مسافت توقف معرفی نشده است .

۲) نوع پیشرونده : حین توقف فشار محدودی را روی ریل های راهنما اعمال می کند و بعد از فعال شدن کابل سیستم ایمنی ، نیروی کند شوندگی به طور قابل ملاحظه ای یکنواخت می ماند .    زمان و مسافت توقف بستگی به جرم در حال حرکتی که باید متوقف شود و سرعتی که سیستم ایمنی در آن فعال می شود دارد .

  • ترمز ایمنی(پاراشوت)صرفا” هنگام پایین آمدن کابین فعال بوده و بوسیله ی فک ها یا قرقره های درگیر با ریل ها که در اثر افزایش سرعت کابین از گاورنر فرمان می گیرند،عمل می کند.
  • ترمز ایمنی برای آسانسورهای با سرعت یک بر ثانیه یا بیشتر باید حتما”از نوع تدریجی باشد.
  • ترمز ایمنی ترجیحا”می بایستی در پایین ترین قسمت کابین مستقر شده و پس از عمل کردن فقط با بالا آوردن کابین آزاد گردد.
  • وسیله ای الکتریکی باید قبل از عملکرد کامل ترمز ایمنی یا درست هنگام ایستادن کابین موتور را از کار بیاندازد.
  • کنترل کننده های مکانیکی سرعت(گاورنرها)می بایستی متناسب با سرعت نامی آسانسور و رعایت مقررات مربوطه(۹٫۹_۸۱ EN)تنظیم و ثابت شده باشد.
  • سیم بکسل گاورنر بایستی با قطر حداقل ۶ میلی متر،دارای حداقل ضریب اطمینان ۸ و بسیار انعطاف پذیر باشد.
  • کنترل کننده ی مکانیکی سرعت(گاورنر)بایستی دارای وسیله ای الکتریکی باشد که پس از عملکرد،با آزاد نکردن کابین از حرکت آن جلوگیری نماید.
  • آسانسورها بایستی دارای ضربه گیرهای کابین و وزنه تعادل باشد که در پایین ترین حد حرکت کابین و وزنه تعادل و برروی ستون هایی که حداقل نیم متر ارتفاع داشته باشند نصب می شوند و نوع مناسب آنها با توجه به سرعت و ظرفیت آسانسورها انتخاب می گردد.

ضربه گیر ها                                                                                             

کابین یا وزنه از حدود تعیین شده در چاهک گذشته و امکان برخورد با کف چاهک پیش آید این وسیله از برخورد خشن جلوگیری می نماید .    ضربه گیر ممکن است از جنس پلی اورتان ، فنر یا نوع روغنی انتخاب شود که بستگی به سرعت اسمی داشته و طوری طراحی می شود تا انرزی جنبشی کابین یا وزنه تعادل را جذب کرده ( نوع فنری ) و یا مستهلک نماید .

مشخصات:
آسانسور ها باید با ضربه گیر ها که در کف چاهک و در مکان انتهایی حرکت کابین و وزنه تعادل قرار می گیرند ، تا وسیله اضطراری نهایی را تشکیل دهند .   اگر ضربه گیرها به کابین یا وزنه تعادل وصل شوند باید یک پایه یا فونداسیونی به ارتفاع نیم متر در چاهک قرار بگیرد تا این ضربه گیر ها روی آن بنشینند .
دو نوع کلی از ضربه گیرها وجود دارد :

  1. نوع جمع کننده انرژی
  2. نوع مستهلک کننده انرژی

 

۱- ضربه گیر نوع جمع کننده انرژی با یا بدون حرکت برگشتی می تواند برای سرعت های تا ۱ و یا ۱٫۶ متر بر ثانیه به ترتیب بکار گرفته شود .

۲- ضربه گیر نوع مستهلک کننده انرژی مستقل از سرعت اسمی آسانسور بکارگرفته می شود .   یک دور انداز ، موتور را کنترل نموده و در رسیدن به طبقه توقف ، در صورتیکه ضروری باشد ،سرعت کابین را به حدی کم کند تا سرعتی که کابین در موقع نشستن به روی ضربه گیردارد از سرعتی که ضربه گیر برای آن طراحی شده زیادتر نباشد.


ضربه گیر پلی اورتان (جمع کننده انرژی)

ضربه گیرهای پلی اورتان در برخی کشورها برای سرعت اسمی پائین بسیار معروفیت یافته است.

ضربه گیر فنی ( جمع کننده انرژی )

قطعه اصلی این نوع ضربه گیر ها معمولا یک فنر مارپیچ ساخته شده از مقطع گرد یا مربع است.

ضربه گیر روغنی (هیدرولیک) (مستهلک کننده انرژی)

در مقایسه با نیروی باز دارندگی فزاینده ضربه گیرهای فنری ،ضربه گیرهای روغنی می توانند طوری طراحی شوند که در حین عمل توقف نیروی ثابتی را اعمال نمایند که نتیجتا باز دارندگی ثابت خواهد بود.

ضربه گیر باید توانایی تبدیل انرژی جنبشی کابین ( یا وزنه تعادل ) در لحظه اصابت به حرارت ، و همینطور انرژی پتانسیل ناشی از کاهش سطح ، که مساوی با جابجایی ضربه گیر است را داشته باشد.

دستورالعمل های کارکرد و آزمونها:

  • کلیه ی اجزاء گردنده با سطح صاف بایستی با رنگ زرد مشخص باشد.
  • رنگ کلیدهای توقف اضطراری قرمز و تکمه زنگ اضطراری زرد و سایر تکمه های رنگی غیر از این دو رنگ باشد.
  • جهت جلوگیری از دسترس افراد متفرقه بایستی علائم و نوشته های هشدار دهنده روی درب موتورخانه نصب گردد.
  • کلیدهای مختلف داخل موتورخانه برای یک یا چند آسانسور به تفکیک می بایستی مشخص باشد.
  • دستوالعمل مشروحی جهت چگونگی حرکت دادن کابین به صورت دستی در مواقع اضطراری بایستی در داخل موتورخانه و در محل مشخص موجود باشد.
  • پلاک ظرفیت کابین بر مبنای کیلوگرم و تعداد نفرات به همراه نام کارخانه سازنده در داخل کابین در معرض دید مسافران نصب گردد.
  • آسانسورهای در حال بهره برداری،بایستی توسط شخصی یا گروه واجد صلاحیتی سرویس و نگهداری شوند

ایمنی وحفاظت آسانسورها در برابر آتش سوزی:

ایمنی آسانسورها و پله های برقی در برابر آتش سوزی وقتی فراهم می شود که در احداث آسانسور اصول ایمنی رعایت شده و مواردی همچون استفاده از مصالح مقاوم در برابر آتش و حرارت،ممانعت از نفوذ دود و حرارت و گاز های سمی به داخل چاه و کابین آسانسور و انتقال آن به دیگر طبقات ساختمان است.

در اغلب آتش سوزیهای ساختمانها ،آسانسور هامیتوانند نقش حیاتی در تخلیه ساختمان و نجات افراد داشته باشند . هنگام وقوع حریق در تمام یا قسمتی از ساختمان مشکلات تخلیه خصوصا برای سالمندان و بیماران پیش می آید. در ساختمانهای مدرن سیستم کنترل آتش نشان به سیستم کنترل آسانسور اضافه می شود. در کشورهای پیشرفته این امر برای ساختمانهای با ارتفاع ۲۸ متر یا بلند تر الزامی است. با فعال شدن سیستم تشخیص دود یا آتش ، کابین به طبقه همکف هدایت شده و  متوقف می شود و فقط با کنترل آتش نشان به کار ادامه میدهد.

اگر یکی از آسانسورها ضد آتش انتخاب شود شرایط زیر در آن رعایت میگردد:

چاه آسانسور به عنوان یک کانال هوایی عمل میکند و لذا راهرو طبقات باید توسط درهای ضد آتش مجهز گردد تا از نفوذ آتش و دود به چاه آسانسور جلوگیری کند.

درپائین ترین نقطه و یا در طبقه همکف داکت هوایی خاصی برای چاه آسانسور طراحی و ساخته میشود تا در مواقع آتش سوزی و نفوذ دود به چاه ، هوای تازه از داکت وارد شود.

داکت فوق باید محفظ باشد و حیوانات و انسان نتوانند از آن وارد چاه شوند.

کابل تغذیه برق آسانسور باید مستقل باشدتا چنانچه در اثر آتش سوزی اتصالی برق منجر به قطع برق گردد سیستم برق آسانسور همچنان متصل و فعال بماند.

وسائل اطفاء حریق در موتورخانه باید خاص خاموش کردن حریق ناشی از تجهیزات آسانسوری باشد.

انبار کردن و یا گذاشتن هر نوع مواد قابل اشتعال یا غیر قابل اشتعال در چاه و موتورخانه یا چاله پایین ممنوع است.

درصورتیکه دیواره چاه آسانسور از نظر مقاومت به آتش درجه بندی شده باشند، باید درهای لولایی همان درجه و درهای اتوماتیک حد اقل نصف آن درجه بندی را دارا باشند.

 

برق اضطراری:

درصورتیکه برق اضطراری برای یک ساختمان ضروری تشخیص داده شودباید حد اقل یک آسانسور در آن ساختمان از برق اضطراری تغذیه شود و این خط باید بتواند هر یک از آسانسور های دیگر را به انتخاب تغذیه نماید. این سیستم باید به طور خودکار فعال شود.

اتصال زمین
اتصال زمین مناسبی طبق مقررات ملی بایستی در نظر گرفته شود.
در اینجا نحوه ایجاد یک نوع اتصال مناسب برای مشترکان با کنتور ۲۵ آمپر ۳ فاز بیان میشود:

یک لوله گالوانیزه یک اینچ(لوله آب) در زمین به صورت قائم دفن شود. حد اقل ۲ متر از لوله باید در زمین بکر باشد.لوله باید یکپارچه و سالم باشدو درزمان نصب هیچگونه خراشیدگی و زنگ زدگی و قری نداشته باشد. ابتدا حد اقل ۲ متر زمین گود شود و لوله را در وسط آن قرار داده چاه را با پنج لایه پودر زغال و ۵ لایه نمک سنگ خرد شده و سرند شده به تناوب پر کنیدو آن را بکوبید. ضخامت هر لایه ۱۵ سانتیمتر . بعد از آن چاه را با خاک سرند شده به صورت لایه لایه پرکنید.و هر لایه را بکوبید.سر لوله باید حد اقل ۲۰سانتیمتر از زمین بیرون باشدو دور آن چاهکی به ابعاد ۳۰*۳۰*۳۰سانت با آجر درست شود. این چاهک باید همواره خالی باشدو درب داشته باشدو گاهی درآن آب ریخته شودتا از لوله به پائین نفوذ کند و زمین را مرطوب نگهدارد.
سیم های ارت را با بست غیر آلومینیومی محکم به لوله متصل نمایید

استاندارد های ایمنی آسانسورها و پله های برقی رعایت مقررات زیر را جهت حفاظت آسانسور ها در مقابل آتش سوزی الزامی می دانند:

دیواره های داخلی چاه آسانسور به طور سراسری و در تمام ارتفاع باید از مصالح مقاوم در برابر حریق ساخته شده و حداقل ۲ ساعت مقاومت در برابر آتش سوزی داشته باشد.

ورودی چاه آسانسور باید مجهز به درهای محافظت شده در برابر آتش با ۱/۵ ساعت مقاومت در برابر آتش باشند.

موتورخانه آسانسور نیز باید دارای دیوار مجزا و از مصالح غیر قابل اشتعال با ۲ ساعت مقاومت در برابر آتش احداث شود.

در ورودی موتورخانه نیز بایستی دارای حداقل یک ساعت مقاومت در برابر آتش باشد.

چاه آسانسور حتما در خارج از باکس پلکان طراحی گردد.

در کابین و درهای طبقات آسانسور از نوع دولته ای (دو در) اتوماتیک تلسکوپی انتخاب و اجرا شود.

آسانسور در طبقات غیر مسکونی مجهز به محوطه پیش ورودی (لابی) باشد.

در لابی بایستی به راه خروج یا پله فرار دسترسی مناسبی فراهم شده باشد تا افرادی که از آسانسور خارج می شوند بتوانند از آن استفاده نمایند.

دور بندی آسانسور و پلکان در طبقات همکف و زیر زمین با مصالح مقاوم حریق الزامی است.

تمام لابی های آسانسور باید بدون مانع و درهای قفل دار باشند.

در صورت فعال بودن آسانسور آتش نشانی باید امکان استفاده از آن در طبقات امن (حفاظت شده) وجود داشته باشد.

مولد برق اضطراری برای حداقل یکی از آسانسور های آتش نشانی در نظر گرفته شود.

 

بررسی شفت ها بعنوان فضا های بسته

تقریباً 3/1 مرگ و میرهای مرتبط با کار در آسانسورها و... زمانی رخ می دهد که کارگرجهت تعمیر وسرویس و یا فعالیت های دیگر (جوشکاری، تمیزکاری و اصلاح قسمتهای خراب شده) داخل شفت ها می رود.

کمیته استاندارد ساختمانی OSHA متذکرشده است که کارگران قبل از ورود به فضا های بسته باید از ماهیت خطر، مراقبت های مورد نیازو نحوه استفاده از وسایل حفاظتی و ضروری اطلاع کافی داشته باشند.

با وجود آنکه OSHA برای فضاهای بسته استاندارد خاصی ندارد. پیمانکاران ساختمانی در این رابطه تابع استانداردی می باشند که کارفرمایان بکار می بندند.

تعریف OSHA از فضاهای بسته ، فضای محدود شده به اندازه ورود یک کارگر جهت انجام کار معین می باشد. و طراحی آن بر اساس کار ممتد و استقرار مداوم کارگر نمی باشد. گودال ها وشفت های آسانسورها مثال هایی از این فضا ها می باشد.

فضای بسته خطرناک بعنوان فضای بسته ای که نیاز به مجوز دارد قلمداد می گردد. اگرچه شفت آسانسور در حال حرکت برای کارگران درون شفت خطرناک بوده و جزء فضاهای بسته غیر مجاز می باشد، ولی کارفرمایان می توانند از استاندارد OSHA شماره 29 CFR 1910.146 تبعیت نمایند. این استاندارد افراد را در مورد وجود فضاهای بسته، موقعیت، و خطرات آنها وتهیه برنامه های ایمنی شامل عوامل حفاظتی، خطرات قبل از ورود و عملیات نجات آگاه یابد.

روش دیگر ممنوع کردن ورود کارگران به گودال و شفت می باشد(اینکار بوسیله قفل کردن حفاظ راه  ورود و راه های دیگر عملی می گردد)

اگر لازم باشد درون شفت یا گودال عملیاتی را انجام داد، باید با حذف خطر آنرا به فضای بسته مجاز تبدیل نمود.(بطور مثال متوقف کردن آسانسور و حذف خطر)

 

جهت پیشگیری ازمرگ ومیردرگودال وشفت ها موارد زیرپیشنهاد می‌گردد:

• رعایت استاندارد OSHA شماره 29CFR 1910.146
• ترویج روش پیشگیرانه ازدسترسی غیرمجاز به فصاهای بسته آسانسورها.
• کاربرد روش هایی جهت ایزولاسیون منابع تولید نیرو درآسانسورها(جهت جلوگیری ازتماس کارگران بامنابع انرژی خطرناک ، درهنگام ورود به فضاهای بسته)

کنترل وبازدید مناسب

تعدادی ازمرگ ومیرهای ناشی ازآسانسورها، پله برقی ها بدلیل عدم تهویه مناسب می باشد. که با کنترل وبازدید مناسب ومرتب وانجام تهویه می توان ازآنها پیشگیری نمود.

جهت جلوگیری ازمرگ ومیرناشی ازسقوط به کارفرمایان موارد زیر پیشنهاد می شود.

• کلیه آسانسورها بوسیله تکنسین کارآزموده بطوردوره ای بازدید وسرویس گردد.
• ارزیابی برنامه ایمنی موجود، اجرای روش های آموزشی خاص وتاکید درشناسایی و کنترل خطرات درمحیط کار این روش نباید تنها به ارزیابی خطر قبل ازشروع کار واجرای کنترل اختصاصی محدود گردد.
• شناسایی ومعرفی مکان های خطرزا ومحدود کردن آنها. قفل کردن برای پیشگیری ازسقوط مرگ بارمطلوب می باشد اما همیشه عملی نیست (سقوط منجربه فوت در شفت‌های آسانسورها معمولاٌ زمانی اتفاق می افتد که درب آسانسورباز بوده ودکمه آسانسور زده می شود)

بکارگیری روش های اخطاردهنده سریع درمورد خرابی ونقص آسانسور(مثل زنگ اخبار) ونصب علائم هشداردهنده روی درب آسانسور معیوب جهت اطمینان ازعدم بکارگیری آنها.

پله برقی های معیوب ونقص دار نیزعامل بسیاری ازمرگ ومیرها وجراحات می باشد.

تعدادی ازاین حوادث بدلیل تغییرجهت ناگهانی پله درحال حرکت می‌باشد‌ - تعداد زیادی نیزدر اثر گیرکردن لباس بزرگسالان در زوائد وقسمت انتهائی پله برقی وحد فاصل بین دوپله درحال حرکت و یا پله متحرک ودیواره می باشد.

 

بکارگیری افراد متخصص وکارآزموده

تعدادی ازمرگ ومیرها دراثر بکارگماردن افراد متخصص جهت تعمیر وسرویس آسانسورها وپله برقی ها می باشد.که جهت پیشگیری ازآن موارد زیرپیشنهادی می گردد.

• بکارگماردن افراد کارآزموده ومجاز برای کاردرواحد اجرائی

• فقط افراد مجاز درامرتعمیروسرویس، حضورداشته باشند.

• بکارگیری روش اجرائی استاندارد، که دستورالعمل ایمنی جهت انجام فعالیت های خطرناک را داشته باشد (بطور مثال حمل و نقل پیستون ها (امروزه اپراتور آسانسورها در خصوص طرح و ساخت آسانسور، طبق برنامه آموزشی بین المللی توسط کارخانه سازنده دوره می بیند.)

این دوره برای نصب کنندگان وتعمیرکنندگان اجباری نیست.

این دوه عملی وتئوری بوده وکسب امتیاز ازطریق شرکت دربرنامه‌های آموزشی مربوط به ایمنی آسانسورها وقبولی درامتحان کتبی ، عملی می‌گردد.

طبق پیشنهاد اخیر انجمن مهندسان مکانیک امریکا (ASME) رعایت کد ایمنی آسانسورها و پله برقی برای کارفرمایانی که افرادی را جهت تعمیروسرویس آسانسور وپله برقی بکار می گیرند، الزامی می‌باشد.

این مقوله کارگرانی را که درزمینه تمیزکاری مسیربالابرها (مثل شفت های آسانسور) ، راه اندازی آسانسور وتخلیه اضطراری آسانسور کارمی کنند آموزش می دهد. بکارگیری افراد دوره دیده وآموزش دیده ازتعداد زیادی ازمرگ ومیرهای شرح داده شده جلوگیری می نماید.

OSHA موارد مورد نیاز را در تعدای ازاستانداردهای مربوط به ایمنی آسانسورها وپله برقی ها آموزش میدهد.

بطور مثال استاندارد پیشگیری ازسقوط (CFR 1926.503,1910.2329)، توقف وحذف پروسه های خطرناک (CFR  1910.147C17‌‌‌‌‌29) الکتریسته (1910.332 1926.21, CFR29) و حفاظت فضاهای مشخص  (29CFR 1910. 146( می باشد.

ارسال توسط reza maleki